اميرالمؤمنين فرمودند : حمزه ! رييس مسلمانها بايد از نظر غذا و مسكن و لباس از همه پايين‌تر باشد تا روز قيامت بازخواست او كمتر باشد . معاويه گريه كرد و گفت : « اسم كسى به ميان آمد كه فضايل او قابل انكار نيست . » غريزهء جاه‌طلبى از همهء غرايز قوىتر است . انسان جاه‌طلب آماده است همهء تمايلات خويش را فداى آن كند . از حب به ذات كه بگذريم ، براى يك انسان عادى ، غريزهء رياست‌طلبى مهمتر ، محكمتر ، قويتر و طوفانىتر از همهء غرايز است . آيا غريزهء جاه‌طلبى توانست اميرالمؤمنين را طوفانى كند ؟ ! ابن‌عباس مىگويد : در جنگ جمل جمعى از بزرگان آمدند تا خدمت اميرالمؤمنين برسند . در خيمهء ، على را ديدم مشغول وصله كردن كفش خويش است . به آن حضرت اعتراض كردم . اميرالمؤمنين كفش را مقابل من انداخت و فرمود : « به حق كسى كه جان على در دست اوست ، رياست لشكر نزد على ، به مقدار اين كفش ارزش ندارد ؛ جز اينكه حقى را اثبات كنم ، يا به واسطهء اين رياست ، باطلى را از ميان بردارم . » « 1 » طلحه و زبير با اصرار زياد ، حكومت بصره و حكومت مصر را از اميرالمؤمنين گرفتند و چون تشكر كردند ، اميرالمؤمنين فرمان حكومت آنها را پاره كرد و فرمود : « از اين بار سنگين كه به دوش شما آمده است ، نبايد تشكر كنيد ؛ معلوم مىشود از آن قصد سوء استفاده داريد . » عمرو عاص ، عمربن سعد ، معاويه ، طلحه و زبيرها ، همه و همه فداى اين غريزه شدند ؛ ولى اميرالمؤمنين ( ع ) در نهج‌البلاغه ، اين دنيا و رياستها را تشبيه به برگى در دهن ملخى ، و در جايى پست‌تر از نعلين كهنه ، و در جايى پست‌تر از آبى كه از دماغ بز بيرون آيد ، معرفى مىكند . صعصعه مىگويد : « شخصيت اميرالمؤمنين با آن ابهت كه در دلها داشت ، در ميان ما چون ما

--> ( 1 ) - مناقب ابن شهر آشوب ج 2 ص 101 از تاريخ طبرى و بلاذرى